ELARA Był inny. Przerażający... ale inny. W najgorszy z możliwych sposobów. – Proszę, możesz to wziąć. Malutka rączka Dahlii wyciągnęła się, oferując mi czekoladkę. Zawahałam się, a moje palce ledwie drasnęły jej dłoń, gdy ją brałam. Moje oczy powędrowały w stronę męża; na poły spodziewałam się groźnego spojrzenia. Ale on w ogóle na mnie nie patrzył. Uśmiechał się – łagodnie – do Dahlii, jakby kil