VOKTOR — Sprowadź ich, Riktor — warknąłem, skręcając gwałtownie samochodem, podczas gdy opony piszczały na mokrym asfalcie. — Ale szefie, nie mamy jeszcze żadnych wieści od Alfy — powiedział Riktor z wahaniem wyczuwalnym w głosie. Zmarszczyłem brwi. — Jak to? Miał cię powiadomić o zrzucie godzinę temu. Nastąpiła pauza, wypełniona jedynie szumem statycznym i niespokojnym oddechem Riktora. — Cisza.