Elara zamrugała i otworzyła oczy. Ciemność. Pokój był pochłonięty przez cienie, zasłony szczelnie zaciągnięte. Odwróciła głowę. Nic. Żadnego dźwięku. Żadnego ruchu. Nikogo. Panika wezbrała w jej wnętrzu. Wysunęła się z łóżka zbyt gwałtownie i zachwiała się, a serce łomotało jej w piersi. Nienawidziła ciemności. Przypominała jej o tamtym miejscu. Drżącymi dłońmi namacała sznurek lampy, pociągnęła –