Punkt widzenia Rhetta (Pięć lat temu) Ten człowiek ciągnie mnie dalej, podczas gdy ja szarpię się w jego uścisku, mijając identyczne drzwi, zza których – jestem pewien – podglądają mnie czyjeś oczy. Wpycha mnie do małego pomieszczenia za jednymi z tych drzwi i zatrzaskuje zamek. Drzwi są metalowe, z wyjątkiem okienka zabezpieczonego od środka kratami. Staję, ogarniając wzrokiem pokój – choć to zby