Punkt widzenia Rhetta Nie podskoczyłbym gwałtowniej, nawet gdybyś raził mnie prądem. Moje ręce odsuwają się od Calluma, a ja cofam się szybko, jakby stanął w ogniu. Przez chwilę widzę tylko jego twarz; jego łagodny, zdezorientowany wyraz. Dlaczego? „Przecież to była nasza chwila”, zdają się mówić jego oczy. Myślę, że nie usłyszał mojego taty, kiedy ten się odezwał. Przełykam ślinę, odchrząkując i