W ciemnych oczach mężczyzny przemknął chłód, tak zimny, że aż ściągnął jej brwi. Instynktownie Xylia cofnęła się o krok. „To, czy jestem posłuszna, czy nie” – powiedziała chłodno, głosem opanowanym i zdystansowanym – „wydaje się nie mieć z tobą już nic wspólnego”. W następnej chwili Joshua ruszył naprzód, obejmując ją w talii ramieniem – lekko, niemal po dżentelmeńsku. Ból, który wezbrał, gdy zoba