Zanim Xylia zdążyła zareagować, Connor przycisnął ją do łóżka. Napotkała jego wzrok, płonący niepokojem i gniewem, a jej serce zamarło. On mówił poważnie. Xylia zaczęła się szarpać. – Connor, postradałeś zmysły? Puszczaj mnie. Ręka Connora przesunęła się do guzików koszuli Xylii, a niepokój w jego oczach zgasł, zastąpiony przez surowe pożądanie. Ignorując jej opór, ukrył twarz w jej szyi. Spojrzen