Perspektywa Kaidana Kolejne spotkanie, kolejna strata czasu. Zanim opuściliśmy salę rady, czułem w kościach ciężar wielogodzinnego siedzenia. Ryker szedł kilka kroków przede mną, wyjątkowo cichy, z rękami wepchniętymi w kieszenie kurtki. Cyprian był nieprzenikniony, ale napięcie w jego ramionach mówiło samo za siebie. Nie musiałem pytać, co czują. Wszyscy myśleliśmy o tym samym. Byliśmy wykończeni