REID – Ludzie w krzakach pewnie uznaliby za dziwne, gdybyśmy nie poszli na diabelski młyn, co? – mówię lekkim tonem. Adeline mruczy coś pod nosem, zerkając dyskretnie przez ramię, ale robi to na tyle wyraźnie, że widać, iż ich dostrzegła. A więc wcześniej ich nie zauważyła. Jej grymas się pogłębia, ale wzrusza ramionami. – Cóż, żyję po to, by zawodzić oczekiwania. Wybucham śmiechem. Oczywiście, że