(POV Sienny) Drzwi się nie domykają. Siedzę na brzegu łóżka, wpatrując się w puste wejście, a frustracja wzbiera w mojej piersi. Lorenzo je wyważył. Nawet się nie wahał. W jednej sekundzie próbowałam ich odciąć, a w następnej przebił się przez moją ostatnią warstwę obrony, jakby to było nic. I teraz moje drzwi są bezużyteczne. Zupełnie jak moje próby trzymania ich na dystans. Powinnam być wściekła