Punkt widzenia Sienny Nocne powietrze było rześkie i owiewało moją skórę, gdy zwinięta w kłębek na huśtawce na ganku przyciągnęłam kolana do piersi. Przede mną rozciągały się stajnie, kąpane w srebrzystym blasku księżyca. Panowała cisza, przerywana jedynie okazjonalnym szelestem liści i odległymi odgłosami koni w boksach. Powinnam czuć ulgę. Camilla odeszła. Chłopcy o to zadbali. To było brutalne