Perspektywa Emilia --- Obudziłem się przed nią. W pokoju panowała cisza, którą mącił jedynie cichy dźwięk jej oddechu. Powolny. Równy. Nasz. Sienna była wtulona w Lorenza, z twarzą ukrytą w jego piersi i lekko rozchylonymi ustami. Wyglądała spokojnie — zbyt spokojnie, jakby nie była tą samą dziewczyną, która doprowadzała mnie do szału w każdej sekundzie, gdy nie spała. To było dokładnie jej miejsc