PERSPEKTYWA SIENNY Tydzień po weselu był... dziwny. Rzuciłam się w wir pracy w klinice weterynaryjnej, zajmując ręce, by myśli nie błądziły. Ale nieważne, ile psów wykąpałam czy ile kotów wyprzytulałam, moje myśli wciąż wracały do jednego — do karty. Tej głupiej, drwiącej karty. Wciąż leżała na moim stoliku kawowym, jej czarna powierzchnia była gładka i nienaruszona, jakby dopiero co wyszła z druk