POV Sienna Wpadam do stajni, oddychając płytko, a tętno dudni mi w uszach. Oczywiście, Camilla musiała znaleźć sposób, żeby wszystko zepsuć. Zawsze to robi. Późne popołudniowe słońce rzuca długie cienie na stajnię, a niebo maluje się smugami złota i delikatnego różu. Ale ja ledwie to dostrzegam. Nogi same niosą mnie do boksu, szukając jedynego miejsca, w którym kiedykolwiek czułam się bezpiecznie.