Och, do jasnej cholery. Moje usta otworzyły się, by zaprotestować, ale jedna myśl o czekających mnie batach natychmiast mnie uciszyła. Wyprostowałam plecy, cofnęłam ramiona i zaczęłam powoli przesuwać się na kolanach. — Robisz to źle — w jego głosie pojawiła się irytacja, która momentalnie mnie zmroziła. — Ręce na podłogę, Vae. Tak się raczkuje. Niedowierzanie wykrzywiło moją twarz w grymasie godn