Krew odpłynęła mi z twarzy. Moje serce nie tylko zamarło; ono spakowało manatki, wyskoczyło przez okno i złapało stopa do innego kraju. Rosjanka posłała mi uśmiech zbyt nikczemny, by mógł być tak oszałamiający. "Czy to działa? Kto jest tym szczęśliwym zastępcą? Jakiś chłopak z fantazji, na widok którego śliniłaś się w liceum?" "Przestań," wycedziłam szeptem, zerkając nerwowo na drzwi gabinetu Nihi