VAE Opuściłam dłonie i wbiłam palce we włosy, opierając łokcie na kolanach. Mój oddech rwał się między wargami, gdy pogrążałam się w frustracji tego rodzaju, która sprawia, że masz ochotę krzyczeć we własne dłonie, aż pękną. Boże, musiałam się stąd wydostać. Chwyciłam torebkę i wstałam. Vivia podniosła się razem ze mną. — Vaelith... — Wszystko w porządku, proszę pani. Ja tylko... po prostu muszę s