Kiedy „Nolan” usłyszał słowa Celii, w jego oczach mignął cień zaskoczenia. Spojrzał na nią z namysłem, ale odparł tylko krótko: — Chodźmy. Celia szła za nim z mieszanymi uczuciami. Ludźmi łatwo kierują emocje. Przestała czuć niechęć do „Nolana”; zamiast tego czuła wdzięczność i podziw. Gdyby nie był kuzynem Juliana, gdyby nie wyszła za Juliana… Ale w ten sposób problem wracał do punktu wyjścia. Gd