NORA – Na litość boską, Derek, jestem w pracy! – Nie odpowiadałaś na moje pieprzone esemesy – warczy do słuchawki. – Co miałem zrobić? – Ojej, nie wiem – może poczekać? Przynajmniej do czasu, aż wrócę do domu! – Zerkam nerwowo na drzwi gabinetu Viktora. Jeśli wyjdzie i zobaczy mnie na kolejnej prywatnej rozmowie, jestem trupem. Dla samej frajdy zeszlifuje mi tyłek na kwaśne jabłko. Wzdrygam się na