– Idiotka – mruczę do siebie. – Kompletna, kurwa, idiotka. Zastyga w bezruchu, gdy słyszę jego eleganckie buty na podłodze. Jego cień pada na mnie, a ja czuję realny strach, że zaraz stracę źródło utrzymania. Proszę, Boże, nie. – Masz. Mrugam na szklankę wody, którą mi podaje. – Woda? – Służy do picia. Albo do wylania na siebie – cokolwiek jest ci bardziej potrzebne. Nie powiem, bym w którymś z t