Weston zrobił w końcu kilka kroków naprzód i usłyszał dobiegający z oddali śmiech. – Znowu pokłóciłeś się z tatą? To był Xavier, który pojawił się jakby znikąd. Jego oczy błyszczały przebiegłym sprytem, gdy strzepywał kurz z ubrania. Jako syn rodziny Fordów, rozpieszczany od najmłodszych lat, miał w swoich gestach pewną ogólną nonszalancję. Widać było, że nigdy nikogo się nie bał. – Ty draniu! – w