Być może jej spojrzenie było zbyt intensywne, bo Weston zdawał się coś sobie uświadomić i podniósł wzrok. – Skończyłaś? Wyglądał na obojętnego, jakby przed chwilą nie otrzymał od nikogo telefonu. Kącik ust Stelli drgnął lekko, gdy uśmiechnęła się blado. Weston potrafił wyczytać sarkazm z jej twarzy, a jego oczy pociemniały. Kiedy podeszła do niego, chwycił ją za nadgarstek i uwięził w swoich ramio