Z perspektywy Valerii Dłoń uderzyła mnie w twarz, ostry, donośny policzek, który echem niby grzmot przetoczył się przez moje ciało. Pieczenie paliło żywym ogniem, nie tylko na skórze, ale i głęboko wewnątrz, niczym piętno obnażające moją hańbę przed wszystkimi. Nie potrafiłam zmusić się do podniesienia głowy. Trwałam w bezruchu, wbijając wzrok w ziemię pode mną, czując, jak ciężar upokorzenia przy