Kael: „VANYA!” krzyknęliśmy. Valerius błyskawicznie teleportował nas pod drzwi naszej sypialni, gdy krzyki bliźniaków niosły się echem po korytarzu. „Po co tu wlazłeś?” – mroczny, warczący głos Vanyi zagrzmiał z pokoju dziecięcego, gdy wpadliśmy do środka, zastając Vanyę trzymającą jasnowłosego mężczyznę za barierką tarasu. „Wybacz, Wasza Wysokość” – zacharczał mężczyzna, a jego oczy spotkały się