KAELITH. – Później – odezwał się cichy, chłodny głos Varkasa, gdy podeszłam do Marcello. – Skarbie... Ukryj to, co czujesz. Dasz radę, dziewczyno. – Pachnie wspaniale – powiedziałam, uśmiechając się, gdy patrzyłam na płomienie. – Uważaj, Kaelith, to bardzo gorące. Żar z grilla był niczym w porównaniu z palącym bólem w mojej piersi. – Nie przeszkadza mi, że się poparzę – odparłam cicho, po