– Przepraszam. Jedzcie, proszę. Mam jeszcze pracę do wykonania, więc wybaczcie. Madelyn była przyzwyczajona do bycia samą i nie wierzyła w tak zwanych przyjaciół. Tym razem, gdy wychodziła, grupa chuliganów nie próbowała jej już zatrzymywać. Madelyn opuściła salę, a pan Massey wyszedł w fartuchu, trzymając w ręku naczynie. – Dziecko, już skończyłaś jeść? Dokuczali ci? – Nie. – Może i tak się zacho