(Elara) — Dobranoc — mruknął, muskając ustami moje kostki. Musiałam się zmusić, by się odwrócić i niezdarnie szukać kluczy. Czułam jego obecność za plecami, gdy w końcu otworzyłam drzwi i ponownie na niego spojrzałam. Nie miałam nic więcej do powiedzenia. Właściwie to miałam mnóstwo do powiedzenia, ale nic, co miałoby jakikolwiek sens. Mój mózg był jak papka. — Dobranoc, Drakonie — szepnęłam, zamy