(Elara) – To… – Vespera potrząsnęła kartką, jej oczy były szeroko otwarte. – Tamtego dnia… Usta Kaelena zacisnęły się w wąską linię; nie potrafił spojrzeć matce w twarz. – Chcecie zostać chwilę sami? – zasugerował Drakon. – Skończyliśmy tutaj – rzucił Kaelen, patrząc na matkę; pokręciła głową, a w jej oczach stanęły łzy, gdy odwróciła się i wyszła z pokoju, kurczowo ściskając papier. Mała, bardzo