(Elara) Jego matka zwróciła się w moją stronę, a jej oczy pojaśniały. Chwyciła mnie za ręce i cofnęła się o krok, taksując mnie wzrokiem. Chyba nigdy w życiu nie czułam się tak skrępowana. – Cóż – uśmiechnęła się z aprobatą. – Jesteś absolutnie olśniewająca. Mocne geny. Nazywam się Gwendra i to dla mnie czysta przyjemność cię poznać. – Jej twarz złagodniała. – Dzień dobry – powiedziałam nieco niez