(Elara) — Co, gdzie? — Mój oddech stał się rwany, potknęłam się i uderzyłam plecami o ścianę. Tam, gdzie zaledwie kilka godzin wcześniej sprawdzałam, co u Evrena, leżała teraz czarna kulka futra. — Gdzie on jest? — zażądałam odpowiedzi, odzyskując głos tylko na ułamek sekundy. „To nasze szczenię” — powiedziała Isra, próbując mnie uspokoić. — Nie — odpowiedziałam na głos i w myślach. — Myślę, że to