POV ATASHY Myślałam, że rzuci się na mnie jak bestia gotowa rozszarpać mnie na strzępy. Ale tego nie zrobił. Oczy Cassiana przesunęły się ponad mną i w tej samej sekundzie wyskoczył z siodła, uderzając o ziemię z ciężkim głuchym odgłosem. Jego ręka wykonała ruch i błysnęło ostrze. Nawet nie zauważyłam, skąd je wziął. W jednej chwili jego dłoń była pusta, w następnej miecz lśnił w świetle księżyca.