Sienna w końcu złapała oddech, a jej dłonie wciąż zaciskały się na kurtce Kaelena. – Byłam przed chwilą w rozsypce, prawda? – powiedziała głosem niewiele głośniejszym od szeptu. – Nie pozwól, żeby cię to odstraszyło. Po prostu... na chwilę straciłam nad sobą kontrolę. Odpowiedź Kaelena nadeszła natychmiast, a jego głos był spokojny i kojący. – Nie tak łatwo mnie odstraszyć. Spojrzała na niego, a