Następnie, po chwili ciszy, westchnął. — Chciałbym móc robić to wszystko dla ciebie od dnia twoich narodzin. Wzruszyłam ramionami. — To nie twoja wina. Zaśmiał się z bólem. — Powinienem był szukać cię z większym zaangażowaniem. — Opuścił głowę. Słuchając tych słów i patrząc na niego, zrobiło mi się go żal. Wstałam, podeszłam bliżej i położyłam swoją dłoń na jego dłoni. — Vittorio, nie znam cię d