Odetchnęłam powoli, starając się opanować złość. – Dobrze. – Potrzebujesz ochraniaczy? Jej pytanie było kolejnym kopniakiem w tyłek, ale znowu odpuściłam. Nie pamiętałam nawet, kiedy ostatni raz musiałam zakładać ochraniacze. – Nie. Powiedziałam to i pojechałam na środek, czekając, aż ona też wejdzie na lód i zaczniemy. Mniej więcej w połowie treningu pożałowałam, że nie poprosiłam o ochraniacze.