Z perspektywy Ophelii Kiedy otworzyłam drzwi, stał tam Silas – z ciemnymi sińcami pod oczami, wyglądał, jakby nie spał od dni. Mój brat. Niegdyś mój obrońca. Teraz tylko kolejny wilk, który nauczył się bać mojego imienia. Wyglądał na zrujnowanego – jak ktoś, kto zbyt długo uciekał przed pożarem. Może i tak było. Ja byłam pożarem. Odkąd moja ceremonia koronacji z Alistairem przerodziła się w chaos,