Narracja Trzecioosobowa Mary wybuchnęła ostrym, szyderczym śmiechem. "Może i nie znam każdego szczegółu", zakpiła, a jej złocistobrązowe oczy zapłonęły, "ale mam oczy, Alistairze. Skoro miałeś czelność to zrobić, dlaczego tak bardzo boisz się, że inni o tym mówią? Hipokryta. Musiałam być ślepa, że kiedykolwiek cię lubiłam." Powietrze w wielkiej księżycowej sali stało się ostre. Spojrzenie Alistair