Z perspektywy trzeciej osoby Deszcz lał się strugami na cmentarz przodków watahy Silvercrest. Zapach mokrej ziemi i srebrzystego kamienia unosił się w powietrzu – ciężki, duszący. Głos Alfy Tiberiusa przeciął burzę niczym ostrze. "Na kolana" – rozkazał chłodno, a jego ton niósł ze sobą cały ciężar rozkazu Alfy. Ophelia się nie odezwała. To był grób wilka, który zginął przez nią. Zdjęcie na nagrobk