Jej ręka zamarła na nocnej szacie, a ona stłumiła uśmiech, który niemal wykwitł na jej twarzy. Imię. Ronan powiedział, że cokolwiek się przyda, a sposób, w jaki Porywacz Koron to wypowiedział, sprawił, że uwierzyła mu na słowo. Może ten sen nie był jednak aż tak bezużyteczny. — Musi istnieć jakieś wyjaśnienie tego stanu rzeczy. — Jego głos wyrwał ją z zamyślenia, ale ewidentnie nie mówił do niej,