Rozdział 47: Sutton Szybko cofnęłam rękę. Zamknęłam oczy, by jakoś je odpędzić. Nigdy więcej nie chciałam widzieć tych obrazów, a zwłaszcza nie z Lucasem. To nie był on. On nie robił mi tych rzeczy. Nagle miałam problem ze złapaniem tchu. Poczułam, jak jestem podnoszona z podłogi. Dłonie dotknęły mojej twarzy. Delikatne dłonie. Dłonie, które znałam. Dłonie, którym ufałam. – Sutton, skarbie, spójrz