POV Cilliana – Urgh! – jęknąłem cicho. Zapach środka dezynfekującego drażnił moje nozdrza. Głowa pulsowała mi niekontrolowanie, a powieki wydawały się ciężkie, jakby zostały zespawane. Gdzie ja, do diabła, byłem? Co się, k*rwa, stało? Dlaczego wszystko śmierdzi izbą chorych? Próbowałem podnieść dłoń do twarzy, ale poczułem, że coś ciepłego mi to uniemożliwia. Powoli zmusiłem oczy do otwarcia, mrug