Punkt widzenia Cilliana Stałem z telefonem w dłoni, drżąc jak liść z nerwów. „Zrób to!” – mruknął Phantom. „Nie masz nic do stracenia!” – To... „Nie, to nic takiego!” – Phantom mi przerwał. „Po prostu zadzwoń do dziewczyny!” Serce waliło mi z prędkością tysiąca mil na godzinę, a pod kołnierzykiem wystąpił pot — to było gorsze niż proszenie Elary do tańca! „Może ja przejmę kontrolę?” – zasugerował