Punkt widzenia Cilliana Czekałem zdenerwowany w holu na Elarę. Byłem już po prysznicu, ubrany, i nerwowo miętosiłem krawat. W brzuchu miałem całe stado motyli, których nie mogłem się pozbyć, a mój wzrok raz po raz uciekał na zegarek. Siódma wieczorem — czas nadszedł. – Idzie po schodach – powiedział nagle Garrett stojący obok mnie. Przeniosłem wzrok na schody i w tej samej chwili, gdy Elara pojawi