Basil nie zapytał o nic więcej i dokończyli deser w milczeniu. Adolph wyprowadził ją z jadalni. Szli przez chwilę, zanim zapytała, gdzie przeniesiono jej pokój. – D-Dlaczego? – Żebym mógł odprowadzić cię do pokoju. – To naprawdę nie jest konieczne. – To mój zamek, czyż nie? – Cóż, tak... Adolph uniósł brew, a ona westchnęła. – Błękitny apartament gościnny... Uśmiechnął się i poprowadził ją korytar