Głos Victora przecina napięcie wiszące w powietrzu niczym naostrzone ostrze tnące ciało. Działa natychmiastowo i rani bez większego wysiłku. Mama gwałtownie się odwraca, a ja przez ułamek sekundy boję się, że przewróci się na swoich niebotycznie wysokich szpilkach. – Victor – zaczyna przymilnie – nie zauważyłam cię. – Oczywiście, że nie – odpowiada niewzruszony, podchodząc do nas. Myśląc, że może