Po wspólnym grillu Killian zabrał Lyrę do siebie. Była prawie wpół do trzeciej nad ranem, kiedy Barrett podał Killianowi torbę. — Panie Vane, oto rzeczy, o które pan prosił. — Dziękuję. — Killian wziął torbę i skinął głową. — Jest późno. Znajdź hotel w pobliżu i odpocznij. — Tak jest. — Barrett wyszedł. Killian odwrócił się do środka i akurat zobaczył Lyrę krążącą po domu niczym ciekawskie kocię.