Benson spojrzał na nią, ponaglając: „Spóźnię się. A dziadek tu jest, więc zrób mi przysługę.” Juliana spojrzała na starego pana Leacha, który pospiesznie odwrócił wzrok, udając, że ich nie widzi, ale po chwili ukradkiem przechylił głowę i zerknął w ich stronę. Juliana mimo wszystko wyświadczyła Bensonowi przysługę i stanęła na palcach, by zawiązać mu krawat. Benson był tak wysoki, że nawet na palc