Bastian – Mój ojciec to człowiek pogrążony w żałobie. – Tak mówił Ronan. Potrzebuję czegoś więcej. Moje myśli odpłynęły ku temu fatalnemu dniu, w którym zachorowałem. Wieść o morderstwie mojej matki pogrążyła królestwo w żałobie; gęsty całun smutku zawisł ciężko w powietrzu. Dni zlewały się w mgłę szeptanych kondolencji i niekończących się obrzędów pogrzebowych. Potem przyszła gorączka, paraliżują