Vespera Jęknęłam i powoli uniosłam głowę. W czaszce mi wirowało. Tyle dni spędzonych w ciemności stępiło moje zmysły, ale usłyszałam jego głos. — Miło spędziłaś czas w lochach, złodziejko? Warknęłam, unosząc głowę. — Ty— Urwałam, oszołomiona widokiem mężczyzny stojącego nade mną. Miał twarz Bastiana, ale w jego wyrazie nie było nic, co bym rozpoznawała. Zamarłam. W głębi jego ciemnych, opalowych