~Sterling~ „Ubieraj się”, rzuciłem, podając jej sukienkę. Usiadła na łóżku i wbiła we mnie szeroko otwarte oczy, przyciskając materiał do piersi, by je zasłonić. Nie żeby i tak patrzył. Przyglądała mi się w milczeniu, gdy krążyłem po pokoju, zabierając telefon i zegarek. — Dokąd idziesz? — zapytała Valentina. Zacisnąłem zęby, zirytowany. — Do gabinetu. Muszę nadrobić zaległości w pracy — odpowiedz