Henry pospieszył, by dogonić Stellę. Fiona i Andrew wymienili porozumiewawcze spojrzenia, obserwując ich w milczeniu. Tuż przed drzwiami pokoju Eleanor, Henry zatrzymał Stellę. – Przepraszam – powiedział. – To wszystko moja wina. Nie wiedziałem, że nie jadasz rano. Myślałem, że może zjesz choć trochę, nawet jeśli nie jesteś głodna. – Miałem zamówić jedzenie na wynos, ale to z miasta nie jest wysta